Hi allemaal,

Jullie hebben al zo lang niks meer van me gehoord. Maanden. Hier zijn eigenlijk meerdere oorzaken voor geweest. Ik wil hier even bij stilstaan, een soort reflectiemoment en ook een startpunt van hopelijk weer wat gezellige blogberichten.

Ik ben in augustus 2017 afgestudeerd: ik deed met ontzettend veel plezier de master Nederlandse Letterkunde en Literair Veld aan de VU. Literatuur is al jarenlang mijn grote liefde en ik heb er dan ook geen dag spijt van gehad dat ik hier een studie in ben gaan doen. Hoewel mijn scriptietraject behoorlijk ellendig was, wist ik toen nog niet dat de échte ellende pas na het afstuderen zou komen, namelijk: geen baan kunnen vinden.

En ja, het is nogal deprimerend als je een passie ergens voor hebt en vervolgens bij al je droombanen afgewezen wordt. Gelukkig had ik een vast contract bij het bedrijf waar ik tijdens mijn studie werkte, maar dat was ook maar een bijbaantje en dat contract was voor 8 uur. Het was constant schuiven met geld en dat was stressvol.

Ik wilde niet opgeven en ook niet stilzitten, dus eigenlijk was ik 7 dagen per week bezig met van alles en nog wat: werken waar het kon om mijn huur te betalen, daarnaast vrijwillig van alles en nog wat om mijn cv op te bouwen. Ik las, schreef, paste mijn cv aan, recenseerde, keek manuscripten na, solliciteerde, paste mijn cv nog een keer aan, had 100.000 gesprekken met mensen die goedbedoeld advies hadden en te weinig sollicitatiegesprekken. Daar kreeg ik dan ook nog eens te horen dat het een leuk gesprek was, maar dat ik de functie niet kreeg.

Net op het punt dat ik eigenlijk echt niet meer kon (zowel financieel als mentaal) had ik eindelijk succes. Ik werd aangenomen bij boekhandel Venstra in Amstelveen, waar ik het gelijk heel erg naar mijn zin had. Begin oktober 2018 had ik eindelijk werk, ruim een jaar na mijn afstuderen.

Dus dat is de huidige situatie: ik ben nu boekhandelaar en ben daar supertrots op. Jullie kunnen misschien begrijpen dat het afgelopen jaar niet helemaal ideaal is geweest om te bloggen: ik heb hier gewoon geen tijd of rust voor gehad, en het voelde vaak als een verplichting (blog=cv opbouwen=meer kans op werk) terwijl ik me tegelijkertijd schuldig voelde (blog=niet solliciteren=geen betaald werk vinden).

Inmiddels is mijn leven iets stabieler en zit ik weer ontzettend goed in m’n vel. Ik ben elke werkdag met boeken bezig, zie wat er allemaal uitkomt, binnenkomt en verkocht wordt, mag klanten adviseren, stapels rechtleggen, boeken uitpakken, boeken opruimen, boeken lezen, noem het maar op.

Het begint ook weer te kriebelen om te bloggen. Maar ik wil het wel op mijn manier doen. Ik heb me al ellendig genoeg gevoeld het laatste jaar, ik wil nu vooral doen waar ik blij van word. Dus geen oneindige to do lijsten meer, geen recensie meer over elk boek dat ik lees, maar gewoon lekker schrijven over dingen die ik wil delen.

En dat hoop ik dus vanaf nu weer te gaan doen. En als het niet lukt, dan niet. Dan kun je altijd nog bij me terecht om boeken te kopen :-).

Groetjes